دوره 48، شماره 1 - ( 3-1405 )
جلد 48 شماره 1 صفحات 193-171 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sharbaf A, Ahmadnejad Karimi M. (2026). Pattern Recognition of Environmental Vitality Criteria based on the Project for Public Spaces Framework in the Adaptive Reuse of Iran’s Industrial Heritage. Athar. 48(1), 171-193. doi:10.66224/Athar.1969.4044.1
URL: http://athar.richt.ir/article-2-1969-fa.html
URL: http://athar.richt.ir/article-2-1969-fa.html
شعرباف عاصم، احمدنژادکریمی مجید.(1405). الگویابی معیارهای سرزندگی محیطی مبتنیبر چارچوب پروژه برای فضای عمومی در تغییر کاربری میراث صنعتی ایران فصلنامه علمی اثر 48 (1) :193-171 10.66224/Athar.1969.4044.1
1- گروه فناوری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران (نویسندۀ مسئول). ، a.sharbaf@tabriziau.ac.ir
2- گروه فناوری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
2- گروه فناوری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
چکیده: (646 مشاهده)
تغییر کاربری میراث صنعتی ایران با هدف بازآفرینی و احیای فضاهای شهری انجام میشود. این پژوهش بر ضرورت تبدیل میراث صنعتی به فضاهای پویا و سرزنده در بافتهای شهری معاصر ایران تمرکز دارد. شکاف پژوهشی، نبود الگویابی نقشمحور و رابطهمحور معیارهای سرزندگی محیطی مبتنیبر چارچوب پروژه برای فضای عمومی (PPS) در ایران است. تحلیل بر چهار معیار اصلی دسترسی و ارتباطات، مشارکت اجتماعی، سیما و آسایش محیطی و کاربردها و فعالیتها متمرکز است. روش پژوهش ترکیبی از کیفی-کمی است. شش پروژۀ برجسته و درحال بهرهبرداری از شهرهای مختلف ایران انتخاب شدند. دادهها ازطریق مشاهده میدانی، اسناد تاریخی و معاصر و درنهایت پرسشنامه با مقیاس لیکرت گردآوری شد؛ سپس دادهها با نرمافزار SPSS و روشهای آزمون t زوجی، تحلیل همبستگی و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) ارزیابی گردید. نتایج تحقیق نشان میدهد، تغییر کاربری میراث صنعتی، براساس مقایسه امتیازات پیش و پس از تغییر کاربری، با بهبود 8/40% در دسترسی و ارتباطات، 2/48% در مشارکتهای اجتماعی، 8/47% در سیما و آسایش محیطی و 1/46% در کاربردها و فعالیتها، تأثیر معناداری بر سرزندگی محیطی دارد. تحلیل همبستگی، رابطۀ قوی بین مشارکت اجتماعی و کاربردها و فعالیتها را تأیید میکند. سیما و آسایش محیطی نیز با این دو معیار رابطه معنادار دارد، اما دسترسی و ارتباطات بهدلیل محدودیتهای زیرساختی شهری، رابطۀ ضعیفتری نشان میدهد. مدلسازی معادلات ساختاری، مشارکت اجتماعی و کاربردها و فعالیتها را هستۀ مرکزی سرزندگی محیطی درنظر میگیرد؛ سیما و آسایش محیطی بهعنوان تقویتکننده و دسترسی و ارتباطات بهعنوان پشتیبان عمل میکنند. پروژههای موفق مانند کارخانۀ نوآوری آزادی و چرمسازی تبریز، الگوهای برتر هستند؛ درحالیکه محدودیتهای آرگو نیاز به بهبود زیرساختها را آشکار میسازد.
واژههای کلیدی: میراث صنعتی، تغییر کاربری، سرزندگی محیطی، چارچوب پروژه برای فضای عمومی (PPS)، تحلیل آماری.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
میراث ایران
دریافت: 1404/3/20 | پذیرش: 1404/7/14 | انتشار: 1405/3/31
دریافت: 1404/3/20 | پذیرش: 1404/7/14 | انتشار: 1405/3/31
فهرست منابع
1. - حناچی، پیروز، (1393). «تجربهای در استفاده مجدد از میراث معماری صنعتی». نشریه صناعت، پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی: 7-8.
2. - (2011). دانشنامه تاریخ معماری ایرانشهر. سازمان میراثفرهنگی و گردشگری ایران. بازبینیشده در: ۱۹/۵/۲۰۱۱.
3. - صمدزادهیزدی، سپیده؛ انصاری، مجتبی؛ و بمانیان، محمدرضا، (2019). «ارزیابی تأثیر تغییر کاربری سازگار بر پایداری محیطی (نمونه موردی: میراث صنعتی ایران)». نقش جهان، 9(1): 77-67.
4. - مهدوینژاد، محمدجواد، (1393). «چالش فناوری و شکوفایی در معماری معاصر کشورهای در حال توسعه». نقش جهان، 4(2): 53-43.
6. References
7. - Ashraf, A., (2016). “The Politics of Gift Exchange in Early Qajar Iran, 1785–1834”. Comparative Studies in Society and History, 58(2): 550-576. https://doi.org/10.1017/S0010417516000177.
8. - Bhati, H. V. & Epstein, Y., (2023). “Protection of biocultural heritage in the Anthropocene: Towards reconciling natural, cultural, tangible and intangible heritage”. Journal of Environmental Law, 35(3): 353-375. https://doi.org/10.1093/jel/eqad020.
9. - Bottero, M., D’Alpaos, C. & Oppio, A., (2019). “Ranking of adaptive reuse strategies for abandoned industrial heritage in vulnerable contexts: A multiple criteria decision aiding approach”. Sustainability, 11(3): 785. https://doi.org/10.3390/su11030785.
10. - Cilliers, E. J. & Timmermans, W., (2014). “The importance of creative participatory planning in the public place-making process”. Environment and planning B: planning and design, 41(3): 413-429. https://doi.org/10.1068/b39098.
11. - Creswell, J. W., (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches (4th ed.). Sage Publications.
12. - Cronin, S., (2009). “Re-interpreting modern Iran: tribe and state in the twentieth century”. Iranian Studies, 42(3): 357-388. https://doi.org/10.1080/00210860902907297.
13. - Doulamis, A. D., Voulodimos, A., Doulamis, N. D., Soile, S. & Lampropoulos, A., (2017). “Transforming Intangible Folkloric Performing Arts into Tangible Choreographic Digital Objects: The Terpsichore Approach”. In VISIGRAPP (5: VISAPP): 451-460. https://doi.org/10.5220/0006347304510460
14. - Encyclopedia of the architectural history of Iranshahr. (2011). “Cultural Heritage and Tourism Organization of Iran”. Retrieved May 19, 2011. (In Persian).
15. - Edwards, J. A. & i Coit, J. C. L., (1996). “Mines and quarries: Industrial heritage tourism”. Annals of tourism research, 23(2): 341-363.
16. - Foster, G., (2020). “Circular economy strategies for adaptive reuse of cultural heritage buildings to reduce environmental impacts”. Resources, Conservation and Recycling, 152: 104507. https://doi.org/10.1016/j.resconrec.2019.104507
17. - Garau, C. & Annunziata, A., (2022). “Public Open Spaces: connecting people, squares and streets by measuring the usability through the Villanova district in Cagliari, Italy”. Transportation Research Procedia, 60: 314-321. https://doi.org/10.1016/j.trpro.2021.12.041.
18. - García de Jalón, S., Chiabai, A., Mc Tague, A., Artaza, N., de Ayala, A., Quiroga, S.& Taylor, T., (2020). “Providing access to urban green spaces: A participatory benefit-cost analysis in Spain”. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(8): 2818. https://doi.org/10.3390/ijerph17082818
19. - Gharaati, F., Mahdavinejad, M., Nadolny, A. & Bazazzadeh, H., (2023). “Sustainable assessment of built heritage adaptive reuse practice: Iranian industrial heritage in the light of international charters”. The Historic Environment: Policy & Practice, 14(4): 498-532. https://doi.org/10.1080/17567505.2023.2261328
20. - Görmar, F. & Harfst, J., (2019). “Path renewal or path dependence? The role of industrial culture in regional restructuring”. Urban Science, 3(4): 106. https://doi.org/10.3390/urbansci3040106
21. - Halkos, G. E., Koundouri, P. C., Aslanidis, P. S. C. & Plataniotis, A., (2024). “Evaluating the tangible and intangible parameters of cultural heritage: an economic meta-analysis in a global context”. Discover Sustainability, 5(1): 187. https://doi.org/10.1007/s43621-024-00398-w
22. - Hanachi, P., (2014). “An experience in adaptive reuse of industrial architectural heritage”. San’at Magazine, News Portal of the Ministry of Roads and Urban Development, 7–8. (In Persian).
23. - Lakhtionova, E. S., (2023). “Theoretical Approaches to the Question of Defining the Concept of «Monument of Industrial Heritage» in the USSR”. History and Modern Perspectives, 5(3): 30-36. https://doi.org/10.33693/2658-4654-2023-5-3-30-36.
24. - Mahdavinejad, M. J., (2014). “The challenge of technology and prosperity in contemporary architecture of developing countries”. Naqshejahan, 4 (2): 43–53. (In Persian).
25. - Matos Silva, M. & Costa, J. P., (2016). “Flood adaptation measures applicable in the design of urban public spaces: Proposal for a conceptual framework”. Water, 8(7): 284. https://doi.org/10.3390/w8070284
26. - Meng, F., Zhang, X. & Pang, Y., (2024). “Evaluation of Satisfaction with Spatial Reuse of Industrial Heritage in High-Density Urban Areas: A Case Study of the Core Area of Beijing’s Central City”. Buildings, 14(5): 1473. https://doi.org/10.3390/buildings14051473.
27. - Morris, M. D., (1963). “Towards a reinterpretation of nineteenth-century Indian economic history”. The Journal of Economic History, 23(4): 606-618. https://doi.org/10.1017/S0022050700109271
28. - Nikolić, M., Drobnjak, B. & Kuletin Ćulafić, I., (202). “The possibilities of preservation, regeneration and presentation of industrial heritage: The case of Old Mint “AD” on Belgrade Riverfront”. Sustainability, 12(13): 5264. https://doi.org/10.3390/su12135264.
29. - Niu, S., Lau, S. S. Y., Shen, Z. & Lau, S. S. Y., (2018). “Sustainability issues in the industrial heritage adaptive reuse: rethinking culture-led urban regeneration through Chinese case studies”. Journal of Housing and the Built Environment, 33: 501-518. https://doi.org/10.1007/s10901-018-9614-5
30. - Pintossi, N., Kaya, D. I., Van Wesemael, P. & Roders, A. P., (2023). “Challenges of cultural heritage adaptive reuse: A stakeholders-based comparative study in three European cities”. Habitat International, 136: 102807. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2023.102807.
31. - Ram, H., (2000). “The immemorial Iranian nation? School textbooks and historical memory in post-revolutionary Iran”. Nations and Nationalism, 6(1): 67-90. https://doi.org/10.1111/j.1354-5078.2000.00067.x.
32. - Samadzadehyazdi, S., Ansari, M., Mahdavinejad, M. & Bemaninan, M., (2023). “Significance of authenticity: learning from best practice of adaptive reuse in the industrial heritage of Iran”. International Journal of Architectural Heritage, 14(3): 329-344. https://doi.org/10.1080/15583058.2018.1542466 (In Persian).
33. - Somoza-Medina, X. & Monteserín-Abella, O., (2021). “The sustainability of industrial heritage tourism far from the axes of economic development in Europe: Two case studies”. Sustainability, 13(3): 1077. https://doi.org/10.3390/su13031077
34. - Tan, Y., Shen, L. Y. & Langston, C., (2014). “A fuzzy approach for adaptive reuse selection of industrial buildings in Hong Kong”. International Journal of Strategic Property Management, 18(1): 66-76. https://doi.org/10.3846/1648715X.2013.864718
35. - Tuominen, I., Ballardini, R., Mähönen, J. & Pihlajarinne, T., (2023). “Protecting and accessing Indigenous peoples’ digital cultural heritage through sustainable governance and IPR structures: The case of Sámi culture”. Arctic review on law and politics, 14: 194-219. https://doi.org/10.23865/arctic.v14.5809
36. - Yan, M., Li, Q. & Zhang, J., (2023). “Rethinking Industrial Heritage Tourism Resources in the EU: a spatial perspective”. Land, 12(8): 1510. https://doi.org/10.3390/land12081510.
37. - Yao, L., Gao, C., Zhuang, Y., Yang, H. & Wang, X., (2024). “Exploring the Spatiotemporal Dynamics and Simulating Heritage Corridors for Sustainable Development of Industrial Heritage in Foshan City, China”. Sustainability, 16(13): 5605. https://doi.org/10.3390/su16135605.
38. - Zhang, R., Martí Casanovas, M., Bosch González, M. & Sun, S., (2024). “Revitalizing heritage: The role of urban morphology in creating public value in China’s historic districts”. Land, 13(11): 1919. https://doi.org/10.3390/land13111919
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |