1- دانشجوی دکتری باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. (نویسندۀ مسئول). ، amanollahihamid@yahoo.com
2- کارشناسی ارشد باستانشناسی، گروه باستانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
چکیده: (52 مشاهده)
باغ دولتخانۀ قزوین یکی از برجستهترین جلوههای معماری و طراحی منظر در دورۀ صفوی است که درپی انتقال پایتخت توسط شاهطهماسب اول در سال ۹۶۲ه.ق. به این شهر، بنیان نهاده شد. انگیزۀ اصلی این انتقال، تهدیدها سیاسی و نظامی حکومتهای عثمانی و روسیه علیه تبریز بود. شاهطهماسب، با هدف ساماندهی فضای اداری و سکونتی پایتخت جدید، دستور احداث مجموعهای از باغهای حکومتی را صادر کرد و بزرگان را نیز به مشارکت در این ساختوساز فراخواند. در این راستا، بیش از ۲۳ باغ در اطراف باغ دولتخانه شکل گرفتند. عبدیبیگ شیرازی، شاعر و تاریخنگار دربار، مأمور تدوین توصیفی منظوم از این باغها شد که حاصل آن، مجموعۀ «جنات عدن» است؛ اثری که توصیفات غنی و دقیقی از ساختارهای معماری، عناصر طبیعی و فضاهای عملکردی باغ ارائه میدهد. پژوهش حاضر با رویکردی میانرشتهای، میکوشد با تلفیق مدارک حاصل از متون تاریخی، نقشههای کهن، سفرنامههای سیاحان و یافتههای باستانشناسی، به بازسازی پلان باغ دولتخانه بپردازد. فرضیۀ پژوهش بر آن است که مدارک متون تاریخی و منظوم، بهویژه آثار عبدیبیگ، قابلیت همسنجی و انطباق با شواهد مادی را دارند و میتوانند بنیانی برای بازخوانی ساختار فضایی این مجموعۀ تاریخی فراهم سازند. روش پژوهش در این جستار، تلفیقی از مطالعات اسنادی، تحلیل محتوای متون منظوم و تاریخی، بررسی یافتههای باستانشناسی و تحلیل مقایسهای میان دادههای چندرشتهای است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که ساختار اصلی باغ دولتخانه، شامل: سردر عالیقاپو، شبکۀ آبرسانی و حوضهایی است که در جنات عدن نیز توصیفشده و در دورۀ صفویه بنیانگذاری شده؛ این ساختار در دورههای قاجار و پهلوی با الحاقات کالبدی دچار بازآرایی و توسعه شده است.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
تاریخ معماری و شهرسازی دریافت: 1403/12/5 | پذیرش: 1404/6/14 | انتشار: 1404/12/1