دوره ۴۲ - شماره ۴ (زمستان ۱۲-۱۴۰۰ - شماره پیاپی : ۹۵) - در حال انتشار ...                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه تاریخ و باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، shaahin.dashteh@gmail.com
2- دانشیار گروه باستان‌شناسی دوران اسلامی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران
چکیده:   (244 مشاهده)
سرای، یک اسم عام در واژه‌نامه معماری ایران بوده که در متون تاریخی عهد ایلخانی برای اشاره به مجموعه‌های اقامتی ایلخانان در ایران و خانان مغول در چین و مغولستان استفاده شده است. گونگ نیز همچون سرای یک اسم عام در واژه‌نامه معماری چینی است. از این واژه نیز در متون تاریخی عهد یوآن، برای اشاره به مجموعه‌های اقامتی خانان مغول در چین و مغولستان استفاده شده است. استفاده هم‌زمان از این دو واژه در منابع ایرانی و چینی، برای دو دودمانی که دارای ریشه فرهنگی مشترک بوده‌اند، فرضیاتی را مبنی بر وجود مشابهت‌ها و تاثیرات احتمالی میان آنها به ذهن متبادر می‌سازد. این پژوهش سعی دارد تا با اتکاء به آخرین مستندات باستانشناسی و منابع تاریخی، به این سوالات پاسخ دهد که مجموعه‌های سلطنتی خانان مغول در مغولستان و ایلخانان در ایران  دارای چه ویژگی‌هایی بوده و این دو دسته چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با یکدیگر داشته‌اند؟ اطلاعات این مقاله با روش­های اسنادی، مشاهده بصری و مقایسه یافته­های حاصله گردآوری شده و سپس با انجام مطالعات تطبیقی با در نظرگرفتن شباهت­ها و تفاوت­ها میان گونگ‌های خانان مغول در چین و مغولستان و سرای‌های ایلخانان در ایران، دسته­بندی و با یکدیگر تطبیق داده شده است. نتایج این پژوهش نشان می­دهد که گونگ‌های مغولی و سرای‌های ایلخانی از لحاظ ساختارهای کلی و نحوه قرارگیری در شهرها و یا خارج از محیط شهرها دارای مشابهت با یکدیگر بوده‌اند و تنها تفاوت میان آنها، در نحوه چیدمان بناهای مجموعه بوده که در سرای‌های ایرانی از ساختار چهار ایوانی و در گونگ‌های مغولی از فرم مرکزگرای کوران تبعیت شده است.
     
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: تاریخ معماری و شهرسازی
دریافت: 1400/6/14 | پذیرش: 1400/8/9

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.