1- استادیار گروه مرمت و احیای بناهای تاریخی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران (نویسندۀ مسئول).
2- استاد گروه مرمت دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، Mh.talebian@ut.ac.ir
چکیده: (52 مشاهده)
ایران یکی از کشورهای تأثیرگذار در کنوانسیون میراث جهانی چه در زمان شکلگیری و چه بعد از آن بوده است. جریان میراث جهانی در ایران فرآیند پرفرازونشیب را طی نموده که در سالهای بعد از شکلگیری کنوانسیون میراث جهانی سیاستها و رویکردهای متفاوتی از خود در بستر زمانی نشان داده که همراه با اقدامات مشخصی بوده و نتایج ملموسی را درپی داشته است. این سیاستها تحتتأثیر مؤلفههایی شکلگرفته است که شناخت آنها میتواند به پر کردن خلأهای میراث جهانی در کشور و همچنین اصلاح سیاستگذاری در عرصۀ میراث جهانی کمک کند. هدف پژوهش حاضر تبیین مؤلفههای مؤثر بر سیاستهای میراث جهانی از طریق شناخت آنها در بستر زمانی است. به همینمنظور در این پژوهش با انجام مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته با دستاندرکاران اصلی میراث جهانی در ایران و بررسی متون پشتیبان و مرتبط به جهت تبیین و تحلیل سیاستها و رویکردهای میراث جهانی در بازۀ زمانی شکلگیری کنوانسیون میراث جهانی تا سال 1400، از روش تحلیل محتوا بهره جسته است و از طریق کدگذاری، مقولهبندی و دستهبندی مؤلفههای مؤثر بر سیاستها و رویکردهای میراث جهانی در ایران تبیین شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که مؤلفه نقش افراد در فرآیند میراث جهانی ایران، نقش اساسی در سیاستها و رویکردهای میراث جهانی در کشور گذاشته است و این تأثیر تاکنون ادامه داشته است. همچنین مؤلفههای مشارکت ذینفعان، ساختار سازمانی انتخاب آثار در ایران و مطالبۀ اجتماعی نیز بیشترین تأثیر را بر سیاستگذاری در حوزۀ میراث جهانی ایران گذاشته است.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
میراث ایران دریافت: 1403/11/25 | پذیرش: 1404/6/12 | انتشار: 1404/12/1