دوره 42، شماره 4 - ( زمستان 1400 )                   جلد 42 شماره 4 صفحات 551-532 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


عضو هیأت‌ علمی، گروه بنا، پژوهشکده ابنیه و بافت‌های تاریخی، پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی کشور، تهران، ایران ، f_esmaeeli_s@yahoo.com
چکیده:   (1210 مشاهده)

بازارهای تاریخی یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های فرهنگی- تاریخی کشورمان محسوب گردیده و بازار تاریخی تبریز نیز به‌ عنوان بزرگ‌ترین سازه سرپوشیده آجری دنیا و تنها اثر تجاری‌ـ سنتی ثبت‌ شده کشور در فهرست میراث جهانی، از این قاعده مستثنی نیست. ابنیه تاریخی، همواره از سوی انواع مخاطرات طبیعی و انسانی مورد تهدید بوده و حفاظت از بناهای تاریخی نیازمند کسب دانش و مهارت خاصی است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، دانش مدیریت بحران در این نوع اماکن خاص است. اولین مرحله از این دانش، کسب شناخت کافی از ماهیت بازارهای تاریخی و رفتار ذی‌نفعان از این بناهاست. لذا بازارهای تاریخی به‌دلیل قدمت زیاد ساخت در مرحلۀ اول، نیازمند کسب شناخت کافی از مقاومت بنا، ساختار فضایی بنا، نوع حوادث و همچنین نوع رفتارهای ذی‌نفعان است تا بتوان متناسب با آن‌ها اقدامات پیشگیری را انجام داد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی ـ پیمایشی است که با هدف شناسایی و تحلیل بحران‌ها و مخاطرات کالبدی موجود در بازار تاریخی تبریز بر اساس عوامل ذکر شده و به روش فرایند تحلیل سلسله‌ مراتبی صورت گرفته است. تعداد مخاطرات شناسایی‌ شده در این پژوهش، برابر با ۹ مخاطره آسیبرسان به کالبد بازار بوده است که این موارد بعد از اولویت‌بندی به سه مخاطره اصلی (زلزله، آتش‌سوزی و تخریب عمدی سازه به‌ وسیله بازاریان) تنزل پیدا کرد. تجزیه‌ و‌ تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Expert Choice انجام گرفت. در نهایت با توجه یافته‌های پژوهش، پیشنهادهای کاربردی برای جلوگیری از وقوع بحران ارائه گردیده است.

متن کامل [PDF 1615 kb]   (87 دریافت)    

✅ پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی ـ پیمایشی است که با هدف شناسایی و تحلیل بحران‌ها و مخاطرات کالبدی موجود در بازار تاریخی تبریز بر اساس عوامل ذکر شده و به روش فرایند تحلیل سلسله‌ مراتبی صورت گرفته است.
 


نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: حفاظت و مرمت
دریافت: 1400/6/15 | پذیرش: 1400/8/21 | انتشار: 1400/11/13

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.